Ne heybetliydik ölümün ortasında; karanlığın sökün ettiği yerde bir boran gibi doğdum, daha sert bir kasırgayla söneceğim....

Şükredemiyorum, aslında ediyorum ama yetmediğinin farkındayım. Çok şey veriyorsun, mahcubum Ya Rab. Zikreder dilim seni günde kaç...

“Vatan diye kandık, ne güzel kanmaydı o…” Hayatımda doğması en zor ama en gerçek günlerdi. Zamanın sivil...

“Dostumun adını öğrenmem için Allah’ın kanımdan bir can alması gerekmiş…” Ey ülfetim, muhibbim,...

İnsanoğluyum; yaratıldığımda dertliydim, kıyamette de dertli olacağım, bitmeyecek şikayetim. İsyan mıdır bu bilmem, gerçi...

Tanıyorum onu. Hayır, şizofren değilim; sadece o kendini arıyordu, beni buldu. Ya da ben kendimi arıyordum, tevafuk oldu....

Uzanırdın arşa, göğe çatardın; başında bir fes Şam’da mıydın, El-Bab’da mı, Türkistan’da mı,...

Ne çok yorulmuşum, her şey bitmiş, mutluyum sanki ama değil. Daha yeni başladığımızı biliyorum, farkındayım ama yorgunum....