Bir günlük avuntuymuş benimkisi. Celep güldü; sesi kulağıma, gülüşü yanağıma neşter vurdu. Unuttum sandığım ne varsa tek bir saniyede yine darmadağın oldu. Sokağımda ölümün ayak seslerini duyuyorum ve haykırıyorum şakağımdan atıyor dikişlerim:
“Görmesem iyi ama görünce ne mahsur var…!”
Mahsuru derin. Düşen bin parça cüzzam, yüzüme bakılmıyor, bastığım yere lanet, baktığım yere küfür, duyun bana yâr neyledi…
Visited 1 times, 1 visit(s) today